Син дә, мәктәп, безнең шикелле
Табигатьтә, чын мәгънәсендә, алтын көз тантана итә. Көн аяз, җылы, кояшлы. Безне юл буе сихри буяуларга манылган алсу, җете кызыл, көрән, ут кебек сары яфраклары белән көяз өрәңгеләр, сылу каеннар, ефәктәй ботакларын болгап, озата баралар. Күңел, ирексездән, яшәрә һәм ул чактагы җырны кабатлый:
Нинди матур
озын юлга чыктык,
Янар чәчәк...