Стихотворение про маму читает Малика Хайрулла.
Әниемнең мине белмәгән чагында
Итәгенә җилләр булып
уралып йөрдем.
Чиләгенә агып кердем сулар булып,
Йөрәгенә моңнар булып
үтеп кердем...
Әниемнең мине белмәгән чагында
мин җәй идем, мин көз идем,
мин кыш идем...
Һәм яз идем...
Әнинең мин үзе идем –
Мәхәббәтен көтеп йөргән
бер кыз идем...
Әниемнең мине белмәгән чагында
төшләренә кердем колын,
тайлар булып...
Әле – бөре, әле – чәчәк, әле – алма,
Әле – йолдыз, әле тулган айлар
булып...
Лена ШАГЫЙРЬҖАН
Ещё больше новостей в Telegram-канале Бугульма Татарстан
